Jedna bryła, wiele przebudów
Pałac w Januszewie nie powstał w jednym momencie. Kolejni właściciele dokładali do niego własną epokę.
W XVII wieku rodzina von Auerswald wzniosła tutaj dwukondygnacyjną rezydencję otoczoną parkiem. W XVIII wieku majątek przejął polski szlachcic Ostrowski herbu Topór, który przebudował pałac i rozbudował zaplecze majątku. Na początku XIX wieku Karl Wilhelm von Besser ponownie zmienił rezydencję, nadając jej późnobarokowy charakter.
Oldenburgowie i wielki majątek
W 1873 roku Januszewo kupił szambelan Elard von Oldenburg. Majątek był powiązany z folwarkami i lasami w okolicy, w tym z Solnikami. Oldenburg rozbudowywał dobra, prowadził m.in. hodowlę owiec rasy merynos, a na początku XX wieku pałac otrzymał kolejne neobarokowe skrzydło.
Heinfried von Lehndorff i rok 1945
Po śmierci Elarda von Oldenburga w 1937 roku majątek przeszedł na jego wnuka Heinfrieda von Lehndorffa. W styczniu 1945 roku został on zabity przez żołnierzy radzieckich; pałac i zabudowania dworskie zostały splądrowane i spalone.
Ruina zamiast rekonstrukcji
Po wojnie majątek użytkował PGR. Podejmowano próby remontu, ale nie doprowadzono ich do końca. Dziś właśnie wielowarstwowość ruin - stare mury, fragmenty kolejnych dobudów i park - sprawia, że Januszewo jest jednym z ciekawszych „zapomnianych miejsc” okolicy.
Januszewo łączy się z Solnikami
Historia obu miejsc splata się w 1887 roku, kiedy Elard von Oldenburg kupił majątek i lasy Solnik. To dobry przykład, dlaczego warto czytać okolicę nie jako zbiór osobnych „atrakcji”, lecz jako jeden krajobraz dawnych majątków, lasów i dróg wodnych.
Przejdź do historii Solnik →Huta szkła, tartak, leśnictwo i nieistniejąca wieś.